81. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego i historia śląskiego powstańca

1 sierpnia o godzinie „W” – 17:00 – Warszawa rozbrzmiewała odgłosami największej akcji zbrojnej Armii Krajowej. Powstanie Warszawskie, które trwało aż do 3 października 1944 roku, to nie tylko historia walki o wolność stolicy, ale także losy wielu mieszkańców, w tym śląskich bohaterów takich jak Tadeusz Niżankowski.

• Warszawa pamięta o bohaterach Powstania Warszawskiego i ich śląskich korzeniach
• Poczuj atmosferę Powstania Warszawskiego – największej bitwy podziemia w II wojnie światowej

Warszawa pamięta o bohaterach Powstania Warszawskiego i ich śląskich korzeniach

1 sierpnia 1944 roku o GODZINIE „W” – 17:00 – rozpoczęło się Powstanie Warszawskie, największa operacja militarna przeprowadzona przez Armię Krajową. W ciągu ponad dwóch miesięcy walk i brutalnej pacyfikacji zginęło od 16 do 18 tysięcy powstańców oraz od 150 do 180 tysięcy cywilów. To ogromna cena, którą zapłaciła stolica za wolność.

Wśród walczących znalazł się Tadeusz Niżankowski – urzędnik województwa śląskiego, który pełnił funkcje wicestarosty rybnickiego i bielskiego oraz starosty wieluńskiego. Podczas wojny zamieszkał w Warszawie i zaangażował się w działalność podziemną, najpierw w Tajnej Armii Polskiej, a następnie w Armii Krajowej. Niestety, podczas powstania trafił do niemieckiej niewoli jako jeniec o numerze 299383 i został osadzony w obozie Zeithain nad rzeką Elbą.

Po zakończeniu wojny Niżankowski wrócił na Śląsk i osiedlił się w Gliwicach, gdzie żył aż do swojej śmierci 8 listopada 1979 roku. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach, gdzie spoczywa jako świadek trudnych czasów okupacji i walki o wolność.

Codziennie nowe informacje z Katowic publikujemy na katowicelove.pl. Planujesz wolny czas? Aktualne wydarzenia i imprezy znajdziesz zawsze na katowicelove.pl/wydarzenie.

Poczuj atmosferę Powstania Warszawskiego – największej bitwy podziemia w II wojnie światowej

Powstanie Warszawskie trwało od 1 sierpnia do 3 października 1944 roku i było zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”. Było to zbrojne wystąpienie przeciwko niemieckim wojskom okupacyjnym na terenie Warszawy. Jednocześnie stanowiło ujawnienie najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego, które oficjalnie zaczęły działać na oczach okupanta.

Walki objęły przede wszystkim dzielnice położone na lewym brzegu Wisły, ale także fragmenty prawobrzeżnej części miasta oraz tereny Puszczy Kampinoskiej, Legionowa i okolic Marek. Ta bitwa była największym starciem podziemnej organizacji z siłami okupacyjnymi podczas całej II wojny światowej.

Powstanie pozostaje symbolem heroizmu i determinacji mieszkańców Warszawy oraz wszystkich Polaków walczących o niepodległość mimo ogromnych strat i cierpień. To wydarzenie nadal inspiruje kolejne pokolenia do pamięci i działania na rzecz wolności.

Na podst. Urząd Wojewódzki