Zeszyt Piotra - teatralne śledztwo Artura Pałygi nad pamięcią rodzinną

W Katowicach w pracowni Teatru Śląskiego zaczyna kiełkować projekt, który łączy prywatne dzienniki z historią Europy. Reżyser i dramaturg Artur Pałyga zabiera nas w intymną podróż śladami zeszytu, który prowadził jego dziadek — i to nie jest zwykła opowieść o rodzinnych pamiątkach. 🎭📖

• Jak tworzy się Zeszyt Piotra - od skrawków pamięci do teatralnej konstrukcji
• Przejechałem Europę, by odczytać zeszyt - 181 dni w ślad za Piotrem

Jak tworzy się Zeszyt Piotra - od skrawków pamięci do teatralnej konstrukcji

Artur Pałyga przedstawia „Zeszyt Piotra” jako zbiór materiałów do sztuki i jednoczesny zapis procesu ich pozyskiwania. To projekt powstały w ramach stypendium z Krajowego Programu Odbudowy, w którym prywatne notatki stają się punktem wyjścia do badań i opowieści scenicznej. W tekście projektu Pałyga podkreśla fascynację tym, że ktoś w skrajnie trudnych warunkach trzymał się obsesji wiedzy i porządkowania świata — od nazw państw i stolic, przez rzeki i jeziora, po technologię hutniczą.

“To początek pracy nad tematem.”
Artur Pałyga

Warto odnotować, że publikacja projektu była konsultowana ze specjalistką ds. dostępności - Hanna Hochuł, co sugeruje dbałość o różne grupy widzów przy dalszym rozwijaniu projektu.

Przejechałem Europę, by odczytać zeszyt - 181 dni w ślad za Piotrem

Pałyga nie ograniczył się do lektury notatek. Przez 181 dni przemierzał miejsca związane z życiem dziadka, sięgając po materiały archiwalne i dokumenty, które potwierdzają wojenne losy Piotra Szeremety. W notatkach dziadka widać ogromny głód wiedzy mimo warunków — zapiski powstały, gdy Piotr siedział w więzieniu w Sztum w latach 1958-1962. Wcześniej Piotr doświadczył emigracji - w 1940 roku wyjechał do Francji, na ochotnika wstąpił do polskiego wojska, przeszedł przez Francję i wziął udział w bitwie pod Maiche, a następnie trafił do Szwajcarii, gdzie spędził cztery lata w obozie internowania. Te życiorysowe zwroty dodają projektowi rangi - to nie tylko pamiętnik, to skondensowana historia XX wieku widziana z perspektywy jednej osoby.

Ta praca ma wyraźny human interest - interesuje nas nie tylko fakt, że zeszyt istnieje, ale co o jego autorze mówi uporczywe katalogowanie świata, i jak wnuczek próbuje to przekuć na scenę. 🙂

Dokumentacja i dziennik zbioru notatek zostały opublikowane jako materiał pomocniczy pod tytułem “Zeszyt Piotra. Dziennik. 181 notatek” - można po nie sięgnąć, by zobaczyć źródła, z których Pałyga czerpie.

Warto śledzić kroki Teatru Śląskiego w tym projekcie - zapowiedzi kolejnych etapów pracy nad sztuką i ewentualne prezentacje będą mówić dużo o tym, jak pamięć rodzinna i archiwa spotykają się ze współczesnym teatrem.

na podstawie: Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach.